Op tv!

Gisterochtend werd ik gebeld door Editie NL. In het kader van een kort item over het Amsterdam Fantastic Filmfestival wil het RTL-televisieprogramma interviewtjes doen met amateur horror-filmers. Bart van Tunen (Carnifex) en ik zijn vandaag geinterviewd.

Ze zijn lang gebleven, maar ik heb geen idee wat er van overblijft. Het wordt een item van slechts 2 minuten. Vooral veel vragen als “waarom hou je zo van horror?” Ik heb ze stukjes van Halloween, Phenomena en Nightmare City laten zien. Ze wilden natuurlijk vooral bloed en viezigheid, maar hopelijk laten ze in de montage nog iets over van de dingen die ik heb gezegd over fantasie, verschillende genres binnen het genre, bijzondere beeldstijlen enzovoort. Op het eind heb ik ze ook nog een paar stukjes van Asian Imports ltd laten zien, maar eigenlijk wilde ik dat zelf niet zo. Ik ben nog maar net aan de montage begonnen en ik wil niet teveel nieuwsgierigen in de keuken. En zeker niet die lui van RTL Boulevard!

Vanavond 18.10 uur op RTL 4. Of bekijk ‘m hier online.

It’s a wrap!

Asian Imports ltd staat er helemaal op. Gisteravond zijn Bart en ik met z’n tweëen de laatste opnames gaan maken in Wijk aan Zee.

 De afgelopen week had ik een beetje last treurigheid omdat aan een boeiende periode een eind is gekomen – te snel - maar de opnamen gister hebben me veel goed gedaan. Ik worstel nog met computermanuals en gladde software-verkopers om daadwerkelijk aan het monteren te kunnen beginnen, maar ik heb er ontzettend veel zin in! Nu ik weet dat iedereen die aan de film heeft meegewerkt op het resultaat zit te wachten slaan de zenuwen toe – dat wel. Maar het gaat goed komen. Het materiaal varieert van ‘bruikbaar’ tot ‘ontzettend mooi’.  Ik kwam gister thuis met drie harddisks met in totaal zo’n 80 gigabite aan materiaal – van de weeromstuit moet ik me over mijn aversie van computer heenzetten

Het was gister wel een heel klein minicrewtje om mee te eindigen - terwijl er zo ontzettend veel mensen hebben meegeholpen! Iedereen - van make-up to lichtjongen, van setwacht tot penningmeester, van figurant tot hoofdrolspeler – ontzettend hartelijk bedankt! Het idee voor de film werd ergens in eind 2005 geboren, en het is bijna ongelovelijk, maar hij gaat er nu echt komen. Zonder jullie vrijwillige arbeid, geduld, enthousiasme en creativiteit was het nooit gelukt. Dat is een cliché, maar wel erg waar in dit geval.

 

Op 20 april houden we de officiele wrap-party. Hopelijk komen dan alle cast en crewleden voor een nachtje diep doorzakken. Daarna begint fase twee. Ik blijf schijven, al zal het minder frequent zijn, want montage, geluid, muziek, pr en distributie staan er nog allemaal aan te komen.  It’s a wrap, maar nog lang niet afgelopen.

Stop-motion

Gisteravond hebben Kayah en ik de special effects doorgenomen voor de laatste opnamen, komende zaterdag. Het wordt een leuke combinatie van marjonetten-spel met visgaren, latex, staal en stop-motionanimatie.

Niet dat we er enige ervaring mee hebben, maar de voorpret is er niet
minder om. 24 frames per seconde telt een film, en in stop-motion animeer je een beweging door die 24 beeldjes een voor een op te nemen: steeds met een kleine verandering. U kent het principe van de kleipoppetjes in Wallace & Gromit, van King Kong of van Tim Burton’s Corpse Bride. De onbetwiste koning van de stop-motion, Ray Harryhausen, mocht ik in 2005 nog een handje geven tijdens het Amsterdam Fantasic Filmfestival. Hij smeerde me toen nog zijn veel te dure boek aan – waarbij ik nog steeds kan wegdromen. Onbetwiste Harryfavoriet: The Valley of Gwangi (1969) waarin cowboys in het wilde westen hun lasso’s werpen rond enorme dinosaurussen!

Het is een techniek die zo oud is als het medium film zelf. En zoals de cyclopen, dino’s en levende skeletten in het werk van Harryhausen laten zien, het was in het computerloze tijdperk de enige methode om het onmogelijke te tonen. Tegenwoordig is de computer sneller, maar niet noodzakelijkerwijs mooier. Toen Tim Burton op de oude techniek teruggreep was dat vooral omdat de zelden vlekkeloos vloeiende animatie iets meebrengt wat geen enkele computer geeft: het monnikenwerk van de animator blaast leven in levenloze objecten. En in het geval van Asian Import ltd is dat precies waar het in de stop-motionscene om draait.

Dat, en het is gewoon een coole techniek. En ik ben niet de enige in de crew die er zo over denkt. Manus-van-alles Roel Scheijde maakte al eerder een leuk stop-motion dinausaurusfilmpje met origami, en art-director Mei Ling ensceneerde op haar mobiele telefoon de confrontatie Godzilla v/s The King! Waarmee de link met de Aziatische film toch weer even gelegd is.

(On)voorspelbaar

Vandaag is op de website van Asiamania een kort berichtje opgenomen over Asian Import ltd. Het onderdeel van A-film dat zich specialiseert in Aziatische films, en vooral bekend is van de films op vrijdag- en zaterdagnacht op muziekzender MTV, start daarmee een leuk nieuw initiatief. Onder de titel ‘Asiamania in Holland’ roept het iedereen op om zelf ook een ‘Asian’ film te maken. ‘Zet je film online, stuur ons de link en ontvang bij publicatie op de site 5 Asiamania films naar keuze!’ Inzendingen naar: actie@asiamania.nl

Veel van de films waardoor ik geinspireerd ben geraakt verschenen bij Asiamania. Ik had, voordat ik hieraan begon, niet durven voorspellen dat m’n film op hun site genoemd zou worden. Overigens hervat MTV aanstaande vrijdag 6 april ook weer haar Asian Screen uitzendingen. Het fantastische Battle Royal II bijt het spits af.

De film is een goed voorbeeld van waarom ik zo van japanse films hou: het levert op z’n best volslagen onvoorspelbare cinema op. Battle Royal I was de laatste film van filmveteraan Kinji Fukasaku, en de oude regisseur liet zich van z’n meest rebelse kant zien met een ultragewelddadig verhaal over een samenleving die zijn criminele jeugd op een eiland dumpt en elkaar in een bloederig spel (‘Battle Royal’) laat afmaken. De film, met Takeshi Kitano in de rol van de wrede hoofddocent, veroorzaakte een schandaal. Deel 2, gemaakt door zoon Kenta Fukasaku, is nauwelijks minder provocerend. De overlevende kinderen van het eerste deel hebben een terroristische groepering gevormd en blazen aan het begin van de film twee grote kantoorgebouwen op. De film verscheen in 2003 in de bioscopen, op een moment dat je alleen nog met gepast respect over 9/11 mocht praten.

Asian Imports ltd zal ook wat verrassingen in petto te hebben, maar niet alles wat uit Azie komt is natuurlijk even onvoorspelbaar. Geen J-horror zonder meisjes met lang zwart haar. Zelfs als het verhaal zich in de polder afspeelt. Hier is, ik heb jullie er lang op laten wachten, ons spookmeisje:

Opnamenacht 31 maart

Gisternacht waren we rond vier uur klaar. De opnames kwamen weer langzaam op gang – en ik moet bekennen dat ik dan tamelijk chagerijnig wordt – maar toen alles eenmaal draaide werd het weer fraai. We schoten een nachtmerrie-achtige scene vol spoken op de snelweg. Arme Ben moest een groot deel van de nacht liggend op het natte asfalt doorbrengen, en werd als volgt voor z’n moeite beloond:

Serieus: Na uren geduld te hebben dat we dingen aan zijn lijf schroefden, hem besmeurden met stroop en motorolie en het ene shot van een halve seconde na het andere schoten terwijl hij lag te verkleumen, had Ben het nog in zich om een weergaloze slotscene te spelen! Na afloop rende ik naar hem toe om hem overeind te trekken. maar ik was te vroeg. Ben moest zelf nog bijkomen van de scene. Ik leer de afgelopen weken steeds kleine dingen bij over acteursregie. Toen Ben me vertelde dat enkele van mijn aanwijzingen hem hadden geholpen om het stuk intenser te spelen, glom ik van trots, maar ik moet nog wel leren om hem de tijd te geven om ook weer ‘uit’ de scene te komen.

Uit is het ook bijna met de opnames. Gister was het al een ‘wrap’ voor Mei-Ling, Edwin, Iraida, Rik, Jakob en Roel. Wanneer we op 7 april nog wat laatste special effects opnemen, zijn zij er als ik me niet vergis niet meer bij. Het is onmogelijk te benadrukken hoeveel ik deze mensen verschuldigd ben. Van sommigen zal in het eindresultaat meteen zichtbaar zijn hoezeer hun verschijning op deze film drukt, van anderen – onze ‘swinggang’- is de bijdrage anoniemer. maar als in bovenstaande foto het wegdek zo lekker filmisch glinstert dan is dat omdat Rik, Jakob, Roel en Jes gister een paar uur lang met emmers water hebben lopen slepen. Bedankt jongens!